Groentips & Groeninfo

Rosa Westerland

Er zijn veel te veel rozencultivars op de markt. Keuringscommissies in verschillende landen proberen de beste te selecteren door ze in drie achtereenvolgende jaren uitgebreid te testen. Ze certificeren dan de cultivars die aan hun criteria voldoen. Maar dan nog zijn er te veel om uit te kiezen: de Nederlandse VKC (Vaste Keuring Commissie) heeft 66 rozen tot Top-roos gekroond, het gestrenge gezelschap van de ADR (Allgemeine Deutsche Rosenneuheitenprüfung) certificeerde maar liefst 96 cultivars, en de Britse RHS spant de kroon door ruim 100 cultivars het AGM keurmerk te geven. Het Belgische ‘Agentschap voor Natuur en Bos’ daarentegen houdt het bescheiden met 30 toppertjes.

Nadat ik diverse bekroonde rozen met wisselend succes heb uitgeprobeerd, is mijn favoriet de roos ‘Westerland’. Die heeft het zowel het ADR- als het AGM-keurmerk. Het is een creatie van de gerenommeerde Duitse kweker Kordes die hem in 1969 op de markt bracht. De naam verwijst naar het kuuroord Westerland op het eiland Sylt.

Westerland bloeit onafgebroken van half mei tot aan de eerste nachtvorst. Het is een goede roos voor in de vaas. De bloemkleur begint oranje/rood en verkleurt langzaam naar abrikoos/geel, wat de struik een levendig effect geeft. De bloemen zijn circa een decimeter groot en geven een aangename citroengeur af. Duitse auteurs spreken van ’ein starker’, fruchtiger Duft’, maar dat is overdreven.

 

Westerland wordt soms ingedeeld bij de klimrozen, maar mijn ervaring is dat hij weerspannig is en liever op eigen benen staat. In mijn tuin is hij na tien jaar twee-en-een-halve meter hoog en circa anderhalve meter breed. Ik houd wel van dat majestueuze, maar afgelopen jaar ging Westerland zwaar over het tuinpad en de omringende planten hangen. Ik heb daarom, met pijn in het hart, in het najaar vier bezemsteeldikke stammetjes afgezaagd tot zo’n 30 centimeter. Westerland doet daar niet moeilijk over en heeft dit voorjaar al weer takken tot anderhalve meter,vol met knoppen. Verstandige tuiniers houden de roos in toom door een jaarlijkse forse snoei eind maart.

Volgens auteurs is Westerland gevoelig voor schimmels (bladroest, sterroetdauw, meeldauw), maar dat schrijven ze bij driekwart van de rozen. Volgens mij hangt de gevoeligheid vooral af van standplaats en grondsoort. Mijn Westerland staat in een border, in de zon en in de wind en hij wortelt inmiddels zo diep in de Almeerse klei dat hij altijd vocht kan aantrekken. Door de vaste planten rond zijn voet, is het daar koeler en vochtiger dan aan de bovenzijde. En dat is iets wat veel struiken prettig vinden.

Auteurs sporen u aan om aangetaste bladeren zo snel mogelijk te verwijderen en ze beslist niet op de grond te laten liggen. Omdat het geen pretje is om blad weg te halen tussen gemene stekeltjes, doe ik dat alleen als het echt gaat ontsieren, wat zeldzaam is. Ook het aanbevolen aanaarden in de herfst kan achterwege blijven als de rozenvoet wordt ingesloten door vaste planten.

Begin april en begin juli verwen ik de roos met wat rozenmestkorrels. Om de doorbloei te bevorderen haal ik regelmatig de uitgebloeide bloemen weg, hoewel de verblekende bloemkleuren ook hun charme hebben. De uitgebloeide stengels knip ik dan braaf terug tot een vijfblad, wat inderdaad nieuwe uitlopers met bloemknoppen oplevert.

Theo de Natris

 

meer
20
Jul
Volkstuin: verrassingen
15
Jul
Volkstuin: het gewas bij de buren…….