Groentips & Groeninfo

Phlox Paniculata 'Blue Paradise'

Phloxen zijn globaal onder te verdelen in voorjaarsdwergen, zomerreuzen en twijfelaars er tussen in. Phlox paniculata ‘Blue Paradise’ hoort met zijn meter hoogte bij de opgeschoten jongens.  

Bij de naamgeving was de wens de vader van de gedachte. Blauwe paniculata phloxen bestaan naar mijn weten net zo min als blauwe rozen. Maar de kleur valt zeker niet tegen. Bij bewolkt weer en ’s avonds is het een aangenaam paarsblauw. In de zon neigt de bloemkleur wat meer naar paarsviolet.

'Blue Paradise’ bloeit zeer rijk. Elke stengel krijgt 15-20 bloemen van 3 centimeter doorsnee die in een halve bol bij elkaar zitten (paniculata = pluimvormig). Je kunt twee maanden bloeitijd krijgen door eind mei de stengels om-en-om zo’n10 centimeter terug te knippen. De niet gekortwiekte stengels beginnen eind juni te bloeien en daarna komen hun geknipte buren aan de beurt. De bloeitijd van de plant wordt daardoor uitgerekt tot begin september.

Kwekers geven als standplaats zon of halfschaduw aan. Je bent dan geneigd te denken: dus liefst zon, maar wat schaduw wordt ook verdragen. Naar mijn ervaring is het bij phlox paniculata echter net andersom: halfschaduw bevalt beter dan volle zon. Mijn ‘Blue Paradise’ staat achter een hoge haag die de felle middagzon tegenhoudt en groeit en bloeit daar uitbundig. Mijn andere zomerphlox, de cultivar ‘Border Gem’ staat in de volle zon maar heeft duidelijk minder grandeur dan zijn broer. Ook heb ik enkele jaren terug een prachtige oranjerode phlox uit de schaduw van een uitdijende hazelnootstruik  naar een zonnige plek verhuisd, waarna hij langzaam wegkwijnde.

Sommige auteurs beweren dat Phlox paniculata meeldauwgevoelig is, maar daarvan heb ik nooit iets gemerkt. De Almeerse klei houdt blijkbaar voldoende vocht vast om uitdroging te voorkomen. Misschien is niet zozeer uitdrogen de oorzaak, maar eerder het geknutsel met groeiremmers om minder hoge paniculata phloxen te kweken. Geadviseerd wordt om bij meeldauwaantasting de plant tot de grond terug te knippen. Blijkbaar overleeft hij dat en maakt hij fris nieuw blad aan.

Uiteraard zijn kwekers weer royaal met benodigde aantallen per vierkante meter. Zeven planten per vierkante meter wordt aanbevolen. Nu stoelt de plant inderdaad niet zo uit en heeft hij korte spitse  blaadjes zoals een lelie. Maar phlox paniculata laat zich makkelijk scheuren en met wat geduld heb je na een paar jaar zelf zeven planten voor een ruime vierkante meter.

Een andere bewering is dat ‘Blue Paradise’ een goede snijbloem is. Maar het is me nog niet gelukt hem langer dan een kleine week in de vaas mooi te houden, ondanks schuin afsnijden, chrysal en vermanend toespreken.

Theo de Natris

 

meer

 

 

 

14
Sep
Hill Station Cameron - Blik op de Tuin no. 867
14
Sep
De omgekeerde wereld